30.11.07

Alisa - niespodzianka

Zycie jest jednak pelne niespodzianek,ale na pewno ludzi ktorych spotykamy na swojej drodze, nieodzownie nie sa przypadkiem, sa przynaczeniem i na pewno, sie pojawiaja w naszym celu z pewna misja...Zreszta w przyrodzie nie ma przypadkow...

Alise poznalam przy ambasadzie Indii, czekalismy razem po wize ona od razu do mnie zagadala po rosyjku. No coz chcac nie chcac, rzucam sie w oczy nawet na kilometr na ulicy...

Ona mi wyjasnila jak mam przerbnac przez kolejke - najlepiej udawac zagubionego turyste, ktory nic nie wie i nic nie rozumie...

Podczas tej krotkiej rozmowy poczulam, ze znam Alise od lat..., tak jakby bylismy dawnymi przyciolkami. Umowilismy sie, ze sie spotkamy po mojej pracy.

Poszlismy razem na kolacje, ona mi opowiedziala jak sie znalazla w Indii, a konkretniej w Goa.

Alisa Farahova urodzila sie w Uzbekistanie, byla wychowywana przez babcie, zaraz po tym jak jej rodzice sie rozwiedli. Matka nie miala czasu na wychowywanie wlasnej corki, gdyz kariera byla dla niej najwazniejsza. Kiedy Alisa miala 16 lat, przeniosla sie do Sochi, aby zaczac Akademie Muzyczna. Wowczas jej mama byla juz znana aktorka teatralna w tym regionie.

Poczatki kariery i zyciowej sciezki Alisy nie byly zlotem usypane. Najpierw praca asystenki w lokalnej telewizji, pozniej praca przy organizowaniu roznych imprez. Bedac juz 20 latka Alisa pracowala na dwoch etatach jednoczesnie, wszystko po to, aby moc w stanie spelniac swoje marzenia. Pozniej kariera jakos sie potoczyla, zaproponowano jej role w serialu, ktory zreszta jest teraz nadawany w rosyjskiej telewizji publicznej. Alisa byla popularna, miala duzo wielbicieli, miala tez pieniadze, ale niestety nie byla szczesliwa. Kazdy swoj wiekszy zarobek spedzala na podroze turysyczne, jakby nieswiadomie poszukujac swojego miejsca na ziemi. No i sie stalo? Pewnego dnia wyladowala na pieknej plazy, w zachodnio-poludniowej czesci Indii, w miasteczku typowo turystycznym – Goa. Bylo cos niezwyklego w tym miejscu, poczula swoisty spokoj i pomyslala, ze w koncu znalazla to, czego szukala. Niedlugo pozniej dowiedziala sie, ze miasteczko Goa zamieszkuje ludnosc z kazdego zakataka swiata, w wiekszosci ludzie z show biznesu, ktorzy zagubuli sie w swiecie pieniedzy i gonitwy za”niewiadomo czym’ i tutaj na tym skrawku pieknego raju mogli znalezc tak dawno poszukiwany spokoj. Artysci, pisarzy, naukowcy osiedlili sie tutaj, aby w koncu zajac sie tym, co tak naprawde lubia. Swoje miejsce rowniez znalazla Alisa, zaczela wraz ze swoim mezem (poznala go wlasnie w Indii) komponowac muzyke, uczyc gry na fortepiano miejscowych dzieci. Jest w koncu szczesliwa, zmienila calkowicie swoje zycie, przeszla na wegetarianizm, obciela na krotko swoje dlugie farbowane na czarno wlosy. Zyje zgodnie z natura, jest pelna optymizmu, duzo sie usmiecha. Ale to nie wszystko... Alisa chcialaby sie dzielic swoim szczesciem.

Zaraz po tym jak poznalismy sie dostalam zaproszenie odwiedzenia jej, „koniecznie musze przyjechac i „pokochac” Goa tak jak ja” - powiedziala mi tego dnia. Jezeli bede czegos potrzebowala, ona jest gotowa mi pomoc, niewazne co by to bylo, ale zrobi wszystko i to bezinteresownie. Bylam zdumiona jej osobowoscia, a takze poruszona jej historia. Alisa interesuje sie astrologia i numerolgia, przepowiedziala mi - ten rok bedzie dla mnie odkryciem mojej sciezki zyciowej, gdyz po dodaniu moich dat urodzic wychodzi 23, a ja mam teraz 23 lata, to znaczy, ze odkryje to czego szukam ( a czego ja wlasciwie szukam?).

Alisa przedluzyla swoja wize i wyjechala do swojego Goa. Historia jednak z Rosjanami z Goa sie nie konczy, dzisiaj dostalam telefon od jej przyjaciol, ktorzy spedzaja tydzien na Sri Lance po drodze do Tajlandii. Zadzwonili do mnie... Ciesze sie, ze bede mogla porozmawiac w ojczystym jezyku... Ciesze sie, na nowa znajomosc... Ciesze sie, ze zycie jest pelne niespodzianek...

28.11.07

Bialy wsrod czarnych.


Czym sie rozni polnocna czesc swiata od poludniowej? Otoz dlaczego my ludzie polnocy, lubimy kiedy jest wszystko zaplanowane, lubimy miec porzadek i czasami zyjemy wedlug kalendarza zaplanowanych zajec? Od pokolen wiadomo, przyroda nas zmuszala zawczasu przygotowac sie do zimowego okresu, nazbierac odpowiednia ilosc jarzyn, zakonserwowac jedzenie, przygotowac cieple ubrania, tak aby na spokojnie przetrwac zimne dni. Stad tez chraakteryzuje nas anlityczne myslenie, przewidywalnosc i planowanie, a takze czeste przypadki podejmowanie ryzykownych decyzji.

Co do krajow poludniowych, tutaj sytuacja wyglada nieco inaczej, klimat sie praktycznie nie zmienia, deszczy jest pod dostatkiem, co miesiac wyrastaja nowe rosliny, ktore daja owoce. Na poludniu nie ma por roku jest tylko sezon deszczowy i upalny, sezon na banany czy papaje.

W ten sposob wiele zachowan np Lankijczykow czy Hindusow mozna w latwy sposob wytlumaczyc. Po pierwsze nikt tutaj sie nie spieszy, wszystko zgodnie z “pradem rzeki”. Po drugie to kraj ludzi optymistycznych i bardzo goscinnych, wiekszosc ososb w bardzo latwy sposob jest w stanie zaakceptowac rzeczywistosc, nie probujac ulepszyc to co juz jest.

Jednak wsrod tego optymizmu czesto brakuje jakiekolwiek przewidywalnosci i planowania. Czesto zdarzaja sie dzialania spontaniczne, bez zastonowienia sie nad konsekwencjami postepowan. Zauwazylam tez na szkoleniach w wiekszosci przypadkow brakuje aktywnych sluchaczy, ludzi ktorzy w potrafia analizowac zdobyta informacje. Lankijczycy sa bardzo poddatne na wplywy „silniejszych”, wola jak ktos nimi kieruje i sa posluszni bezwzglednie liderowi (jezeli takowy sie wylania).

Wiekszosc “bialych” jakich tutaj spotkalam pochodzi z Niemiec, Australii lub Danii. Przyjazd do Sri Lanki czesto jest motywowany praca lub wspolpraca turystyczna pomiedzy krajami. Czesto tez zdarzaja sie przypadki mieszanych malzenstw.

Co sklania osoby z krajow rozwinietych do osiedlania sie w krajach rozwijacych sie takich jak Sri Lanka? Otoz po pierwsze: atrakcyjne ceny – przy zarobkach na standard Europejski mozna spokojnie zostac posiadaczem domu z basenem z widokiem na ocean. Wynajem takiego domu srednio wynosi 500 dolarow miesiecznie…

Po drugie: bialy czlowiek jest wazna osoba na tej wyspie (najczesciej kojarzony z zamoznoscia). – kilka razy juz skorzystalam z tego przywileju, np udajac sie na basen do Hilton czy unikajac kolejki po wize. Tutaj czasami trzeba grac kogos waznego, to jest gra przetrwania o lepsze warunki.

Po trzecie: klimat. Wieczne lato i gorace plaze sa niezwykle kuszace i bardzo wygodne do zycia. Nie trzeba sie martwic o zimowy ubior, drogie plaszcze i swetry. Tutaj wystarcza spodenki i koszulka.

To jest jedne z kilku przywilejow.

Sila robocza: My jako praktykanci mamy pania sprzatajca, ktora przychodzi raz w tygodniu, aby “pozmywac nasze naczynia”. Przerasta to to wrecz do obowiazku posiadania sluzacych. W wiekszosci zamoznych domach standartem jest kierowca i tzw pomoc domowa przy domu. Koszt sluzacego lub sluzacej wynosi srednio 5 zl za 3 godziny sprzatania lub 60 dolarow za codzienne gotowanie i sprzatanie. Skutkiem takich “dobrodziejstw” jest to, ze wiekszosc dobrze wyksztalconych osob okolo trzydziestki w tym kraju nie wie jak zaparzyc herbate.

Ale za przyslona tego „raju” na ziemi kryje sie rowniez druga strona medalu. Cudzoziemcy staja sie najczesciej ofiara oszustw i kradziezy. Niestety brak znajomosci lokalnego jezyka powoduje problemy komunikacyjne. Klasyczny przyklad targowania sie z kierowca tuk tuka o cene. Kiedy juz zostanie wypowiedziana ostateczna stawka, czasami niekoniecznie znaczy ze tyle zaplacisz, jak juz dojedziesz na miejsce. Po przebyciu na do wyznaczonej lokalizacji nastepuje kolejna negocjacja, tym razem lepiej miec wyliczona kwote, jezeli sie takowej nie posiada to nalezy sie wyklocic o swoje, zadajac odpowiedniej reszty ( takie negocjacje na poczatku czesto wyprowadzaly mnie z rownowagi). Male sklepiki nie posiadaja cen, wiec przy pojawieniu sie “blondynki” ceny automatycznie podwajaja sie. Dobra metoda na to jest zapytanie kogos miejscowego ile to bedzie naprawde kosztowac.

Powstaje pytanie, kiedy minie ten pokolonialny stereotyp „bogatych bialych osob”? Kiedy kraje rozwiajajace sie beda w koncu zaliczone do rozwinietych? Kiedy ludzie zaczna sie szanowac nawzajem i trakowac wszystkich na rowni?

To sa nielatwe pytania, ktore wciaz wymagaja odpowiedzi...

Sprobujcie tez nad nimi sie zastanowic, a jak narazie mozna sie delektowac bycia”kims” na tej wyspie!

8.11.07

Sri Lanka Conflict

From British colonization to the Tamil Tigers (LTTE) vs. Sri Lankan government conflict of today!

I think movie will show you more than my words!

30.10.07

Vicious circle of Sri Lankan politics

This is a small introduction before next post. This diagram will help you to understand why Sri Lanka is still "developing country". It is self explanatory of what is going on here.

Simple to understand, isn't it? Don’t forget, there’s a huge difference between being SIMPLE and being SIMPLISTIC. For a simplistic mindsets, it would be very hard to diagnose a simple
concept like this.

16.10.07

Toby i jego mala historia



Toby pochodzi z Nigerii, przyjechal na Sri Lanke ze wzgeldu na praktyke marketingowa w jednej dobrze prosperujacej firmie jubilerskiej. Poczatki na wyspie jak i dla wiekszosci praktykantow byly dla niego trudne: jedzenie, klimat, ludzie, warunki mieszkaniowe, wszystko bylo inne, nie takie jak w rodzinnym kraju. Toby na poczatku sprawial wrazenie osoby, ktora na wszystko narzeka, nie potrafi wiekszosci rzeczy zaakceptowac. Jak jednak poznalo sie go blizej okazywal sie nadzwyczajnie ciepla osobowoscia. Bywa jednak bardzo skryty i bardziej lubi odgrywac role obserwatora, niz partycypanta. Od momentu kiedy w piatke przeprowadzilismy sie do nowego domu, nie mialam czasu, aby z nim porozmawiac (jak zawsze programy, praca etc). Jednak pewnego wieczoru kiedy wiekszosc praktykantow gdzies balowala poza obrebem miasta zaczelismy zwyczajnie rozmowe przy piwie. Temat o zwiazkach i Afryce.

Toby nigdy nikogo nie kochal, byl w dwuletnim zwiazku, ale z latwoscia rozstal sie ze „swoja” ukochana jak tylko opuscil granice kraju. Milosc dla niego nie istnieje, mowi ze mozna kogos lubiec, ale nie kochac, kocha sie tylko rodzicow, brata i siostre. Nie jest pierwsza osoba, ktora ma takie podejscie do zwiazkow i milosci. Jedni nie wierza w milosc, bo sie „wypalili” dlugoletnim zwiazku i nic juz w ich sercu nie pozostalo, oprocz zalu, drudzy wciaz czekaja na wielka milosc, na ta jedyna.

Dlaczego sie rozstal z dziewczyna?- pytam. Mowi, ze zwiazek na odleglosc nie ma sensu, pozatym chcialby doswiadczyc czegos nowego. Wyznaje, ze szuka dziewczyny i tylko ona pomoze mu przetrwac pobyt na Sri Lance. Jakiej dziewczyny szukasz? – pytam i zaczynam wymieniac wszystkie dziewczyny, ktore oboje znamy. Hmm, okazuje sie to nielatwym zadaniem – lankijskie dziewczyny odrazu odpadaja, bo nie sa w jego typie. Brzydkie – mowi. Adelina i Mandy sa dla niego za stare, kolejne sa albo za chude, albo nie takie jak powinny byc.

- To kto jest w twoim typie? – pytam.

- Ty – mowi. Jestes w sam raz na moja dziewczyne.

Usmiecham sie, swoja droga to chyba byl kompliment. Jestem w sam raz... coz to znaczy? Zmieniam temat, pytam o Afryke, o jezyk, kulture. Toby z latwoscia sie otwiera, mowi ze angielsko- jezyczne kraje sa calkowicie inne od francusko-jezycznych. To na czym polega podstawowa roznica? W anglojezycznych krajach afrykanskich od 16 roku zycia mlody czlowiek poswieca wiekszosc swojego czasu edukacji, a na drugim miejscu stawia imprezowanie. We francusko jezycznych krajach jest calkiem odwrotnie. Impreza na pierwszym miejscu, a pozniej juz edukacja.

- Czy duzo podrozowales? – pytam.

- Tak, zwiedzilem 10 krajow.

- Afrykanskich.- dodaje.

- Gdzie Ci sie najbardziej podobalo?

- W RPA, ale najbardziej imprezowo bylo w Cote d’Ivoire– mowi. Tam jest latwe zycie, co noc inna dziewczyna, dobre zarobki, mialem swoj samochod i mieszkanie, wiec bylem wolnym czlowiekiem, zylem jak krol.

- To w Nigerii nie ma takich wolnych obyczajow, to znaczy nie da sie poderwac tak latwo dziewczyny?

-Nie, kobiety sa bardzo wybredne w Nigerii. I raczej wola dlugotrwale zwiazki niz, zwykly przypadkowy seks.

- Czy mozesz mi pomoc znalezc odpowiednia dziewczyne? - pyta z nadzieja w glosie.

- Sprobuje - odpowiadam.

To jedna z wielu malych historii, ktore mozna tutaj uslyszec! Czy sa przypadkowe? Chyba nie. Na pewno daja wiele do myslenia i pozwalaja wiele rzeczy zrozumiec.

11.10.07

Песня Аграновича Евгения Даниловича

Хорошая песня, вот только немного грустная. Типичная тоска по родине. Мне ее прислал мой друг, а я хотела бы с вами поделиться.


*************

Я в весеннем лесу пил березовый сок...


Я в весеннем лесу пил березовый сок,

С ненаглядной певуньей в стогу ночевал,

Что имел не сберег, что любил - потерял.

Был я смел и удачлив, но счастья не знал.


И носило меня, как осенний листок.

Я менял имена, я менял города.

Надышался я пылью заморских дорог,

Где не пахнут цветы, не светила луна.


И окурки я за борт бросал в океан,

Проклинал красоту островов и морей

И бразильских болот малярийный туман,

И вино кабаков, и тоску лагерей.


Зачеркнуть бы всю жизнь да с начала начать,

Полететь к ненаглядной певунье своей.

Да вот только узнает ли родина-мать

Одного из пропащих своих сыновей?


Я в весеннем лесу пил березовый сок,

С ненаглядной певуньей в стогу ночевал,

Что имел не сберег, что любил - потерял.

Был я смел и удачлив, но счастья не знал.

8.10.07

Dream House

Nareszcie przeprowadzilismy sie do nowego domu. Nasz Dream house to miejsce bardzo luksusowe, jest wyposazony w mikrofalowke, nowa lodowke i pralke. Mieszkanie jest trzy pokojowe z dwoma lazienkami i balkonem dookola calej zabudowy. To jest normalny dom i nareszcie mozemy sie poczuc jak w domu. Przepraszam, ze tak sie rozpisuje i zachwycam naszym domem. Ktosby pomyslal co w tym cos nadzwyczajnego? dom jak dom. Jednak po tym jak sie mieszkalo w niebezpiecznym miejscu, z przeciekajacym kranem dachem i zoo w lozku, proste rzeczy, ktore w Europie nazywamy normalnym standartem, zaczynaja sprawiac Ci wiele radosci. Koszt jest tez niewielki jesli podzielic to na 6 osob to jest ok 7500 Rps ( co stanowi okolo 200 zl) . Nowy dom zamieszkuje Mandy, Tomi, Paula, Toby i Kaushik. Dom ma swoj styl, wymyslilismy CV nowego domu i jego wartosci, wszystko w stylu AIESEC, na scianach sa rozwieszone cytaty marzycieli, wiec nasi goscie moga zwiedzac mieskanie podazajac za trescia cytatow.

Doszlismy do wniosku, ze ten dom jest tylko dla tzw. „lansiarzy”, wiec wprowadzilismy image domu. „Be clean” jest haslem przewodnim domu, chcemy stworzyc dobra atmosfere i cieple przyjecie dla nowych praktykantow...

Parapetowa

Zaprosilismy ponad 30 znajomych, przyjaciol i wspolpracownikow. Kazdy mieszkaniec domu ugotowal danie wlasnego kraju, kupilismy wino, szampan, Tomi skusil sie na tequille. Caly piatek przygotowalismy dekoracje, jedzenie i przekaski. Mysle, ze samo przygotowanie jest interesujace, nie dosc ze integruje, mozna jeszcze sie dowiedziec wiele ciekawych historii i poznac sekrety kuchni kazdego kraju. Mielismy niezly ubaw z naszego hinduskiego przyjaciela, ktory chcial wszedzie dodac masale, aby nadac hinduski smak kazdemu daniu. Cala impreza odbywala sie na dachu naszego domu, gdzie zrobilismy grill i nawet zorganizowalismy maly przynosny basen. W kazdym razie mysl byla taka, impreza ma byc stylowa. Spiewalismy, tanczylismy, gralismy w rozne zabawy... Nigdy pewnie sie nie domyslicie, ale najbardziej stylowym prezentem byl papier toaletowy udekorowany w balony (ten gadzet toaletowy jest nieco drogi tutaj).


Praca

W piekny piatkowy poranek, kiedy siedzialam pochlonieta praca w biurze, uslyszalam glos Mareeny „Sweety ....” Kiedy weszlam do pokoju Mareena wreczyla mi piekny bukiet kwiatow. Bylam zdumiona „Od kogo?” – pomyslalam. - "Pewnie pomylka". W srodku byla karteczka z pytaniem ‘Czy moge zobaczyc Twoj piekny usmiech? ”. Mozesz, moj cichy wielbicielu.... To piekny gest, ktory sprawil mi wiele radosci... Dziekuje...

Troche przybylo pracy, rozszerzamy nasz biznes na Indie, wiec Peter udal sie w delagacje do Delhi, aby nawiazac ostateczny kontakt z potencjalnym partnerem. W tym samym czasie Unilever zamowil szkolenie. Caly program spadl na moje ramiona. Ucieszylam sie, bo to oznaczalo, ze mialam byc odpowiedzialna nie tylko za tresc szkolen, trenerow i logistyke, ale takze sprawic, aby program byl niezapomnianym pouczajacym przezyciem dla uczestnikow.

Nowe wyzwanie, nowa odpowiedzialnosc, dreszcz emocji tymbardziej, ze klient powazny – Unilever!

Udalo sie! 3 dni zapelnionej agendy w motywujace szkolenia i gry. Delegaci zadowoleni, ja zmeczona, ale szczesliwa... Cos pieknego jak widzisz rezultat swojej pracy. Udalo mi sie nawiazac kilka powaznych kontaktow np. z generalnym dyrektorem Unilever. Zobaczymy co z tej wspolpracy wyjdzie...

Przygoda tez sie nie skonczyla. Jeden z naszych pracownikow zostal zaatakowany przez weze, ktore znalazly schronienie w naszym magazynie. Zgadnijcie jakie jest najlepsze lekarstwo na jad tego gada? Otoz wrozbita w lokalnej swiatyni. Jego modlitwa pomaga na wszystko od ukaszenie, przewlekle choroby po deszcz na zamowienie. I po co nam wynalazki cywilizacji? Wystarczy zamowic modlitwe...

Zycie...

Przywyczajam sie i zakochuje sie w Sri Lance, w jej pieknych plazach, pozdrawiajacych mnie ludzi na ulicy, do goracego klimatu, do niezrozumialych zachowan. Zaczynam coraz bardziej dostrzegac mozliwosci wlasnego rozwoju. Jak zawsze zapelniam swoj czas do maksimum, zapisalam sie na silownie, ktora jest zaledwie 4 minuty od mojego nowego domu, gram z praktykantami dwa razy w tygodniu w badminton i squash. Czesto wyjezdzam w glab wyspy jak tylko mam wolna chwile, aby zwiedzac piekne zakatki tego pieknego azjatyckiego ladu. W ta niedziele bylam na matchu krykieta, wciaz nie bardzo pojmuje zasady tej gry, ale Lankijczycy maja bzika na punkcie tego sportu, wiec w ramach poznawania Sri Lanki, stwierdzilam, ze skorzystam z zaproszenia i pojade na mecz. Mysle, ze nie bede pisac na czym polega ta gra, bo nie jestem ekspertem. To dla mnie wciaz kilkanascie facetow latajcych za pilka...Zreszta jak wiekszosc sportow z pilka, pilka nozna, rugby, krykiet, koszykowka, siatkowka etc.

O krykiecie w oddzielnym poscie.


27.9.07

Co sie dzieje...

Moj blog stesknil sie za moimi postami, powiem szczerze, ze mam wiele do napisania, ale tak naprawde nie wiem od czego zaczac.

Moje zycie znowu sie obrocilo o 180 stopni. Musialam nieco przystopowac i pomysles w ktora strone isc dalej...

W ciagu tych dwuch tygodni, Sri Lanka nabiera swojego kolorytu, bo zblizamy sie ku sezonowi, to znaczy idzie lato. Deszcz zaczyna padac tu niespodziewanie, tak jakby otworzyla sie chmura ktos wylal wiadro wody (no moze troche wiecej), a pozniej znowu slonce...

Wiec w ciagu 10 minut mozesz byc mokry, a pozniej szybko wyschniesz...

Praca

Moja praca nabiera coraz wiekszego tempa, spotkania z klientami, programy, nowe projekty. Od listopada zapuszczamy nasz Balon, wiec przygotowuje kompanie promocyjna, kontaktuje hotele etc. Moja firma nabyla tez kilka nowych produktow teambuildingowych, co w przyszlosci pomoze nam rozbudowac oferte dla firm.

Teraz staramy sie o wielkie spotkanie wszystkich HR managerow, aby moc rozreklamowac nasz produkt. To jest praca biurowa, w miedzyczasie odbywaja sie programy... Uczestnicy naszych programow, roznia sie wiekiem i wyksztalceniem, ale najwazniejsze, ze kazdy z nich w pelni uczestniczy w tym co my mu proponujemy.

Napotykam problemy jezykowe, trudno jest podsumowac gre, gdy wszyscy mowia po sinhalezyjsku. Wiec swoje obserwacje i zachowanie grupy opieram narazie tylko i wylacznie na jezyku ciala.

Nasz ostatni program z NTB (Nations Trust Bank), byl wielka innowacja. Drugi dzien programu gralismy w paintball (czytaj painball) w dzungli. Wyobrazcie sobie dwie druzyny, maskujace sie za drzewem czy skala, niektorzy nawet robili kamuflaz z palmowych lisci. Wokol mokro, pijawki ciesza na widok twojej golej nogi.... przygoda, przygoda, jak zawsze. Co prawda ja bylam tylko sedzia, ale i nawet we mnie kilka razy trafiono, szkoda ze nie moglam sie zemscic. Nie obeszlo sie bez lokalnych styczek. Otoz miejscowi mieszkancy wioski zabronili nam jednej „potyczki”, musialam wycofac swoja grupe na pozycje wyjsciowa... Lankijczycy sa bardzo wybuchowi (mowie o mezczyznach), jezeli cos im sie nie podoba odrazu gotowi sa uderzyc i rozpoczac bojke. Powod moze byc blahy, np „nie jestes z tej wioski a kapiesz sie w”mojej” rzece lub grasz w krykiet kolo mojego drzewa” i wiele innych...

Co do jezyka, o ktorym juz wspominalam... Zaczyna mi brakowac normalnej konwersacji w jezyku polskim. Zaczynam zapominac, mieszaja mi sie slowa. Peter mi powiedzial, ze przez sen mowie po angielsku... No coz jezyk jest tak elastycznym narzedziem, jezeli sie go nie uzywa, po prostu umiera smiercia naturalna...

Wlamanie...

Nasz dom nie jest bezpiecznym miejscem zamieskania, jak juz wspominalam mamy wokol domu mala dzungle z waranami. Obok buduje sie jakis dom. Otoz pewnego dnia okazalo sie, ze ktos dostal sie do naszego domu i zgarnal gotowke i telefon. Co dziwniejsze przedostal prze okno w lazience, ktore jest bardzo male (w sumie sie nie dziwie lankijczycy czasami sa straszni mali). Tomi, ktorego pokoj znajduje sie kolo lazienki, jednej nocy slyszal jakies dziwne szmery, ale myslal, ze to jakies zwierze. Nazajutrz zobaczylismy slady brudu na scianie i i otwarte okno. Pozniej Mandy odkryla, ze ktos ukradl 100 euro ( ktore ono chowala w zabawce widocznie ktos ja obserwowal) i komorke, Tomiemu zginely 5000 Rps. Ja i Dasha nie zostalismy ofiara wlamania, gdyz zamykamy swoj pokoj na klucz. Wezwalismy policje, ktore po angieslku ani w zab, mlody chlopak, probowal zdobyc moj numer. Ja mu tlumaczylam ze nie jestem zamieszana w wlamania. Tomi mi powiedzial ze zeszlym razem, Tomi i Mandy opowiedzili mi kilka historii wlaman do Rome house. Okazalo sie, ze jest to juz czwarte wlamanie... Tego wieczoru spalismy wszyscy w jednym pokoju... Czulismy sie tak bardziej bezpiecznie.

Szukamy nowego domu.

Dwa tygodnie temu, dowiedzielismy sie, ze musimy zmnienic miejsce zamieszkania. Powod? Gadamy zbyt glosno, zwlaszcza po 22:00. Hmm moze to i lepiej... szukamy czegos lepszego bardziej luksowego, ale wciaz na nasza kieszen. Powiem szczerze, nie jest wcale tak latwo, kazdy uruchomil swoja siec znajomych... Narazie bez skutku. Wszystkie domy, ktore widzielismy nie odpowiadaly naszym standardom. Nasz standard to troche co innego, niz standard na Sri Lance. Standradem na Sri Lance, to sa sciany i dach nad glowa i mozna zyc. Dla nas standartem jest umeblowane mieszkanie z lodowka i przynajmniej pralka, najlepiej niedaleko pracy.

Problem jest z praktykantami, nie kazdego stac na cos lepszego. Na przyklad Toby z Nigerii nie moze sobie pozwolic na wyzsze standartdy, chociaz bardzo by chcial...

Dzisiaj idziemy zobaczyc kolejne mieszkanie. Moze tym razem sie uda, zwazajac na fakt ze miesiac juz sie konczy.

Sport

Cody nasz dobry znajomy, a wlasciwie moj dobry znajomy, zaproponowal nam gre w badminton. Pomyslalam wtedy, ze to taka niewinna gra. Zwlaszcza ze czesto gralam z tata na podworku naszego domu. Okazalo sie, ze jest to profesjonalny badminton w zamknietym pomieszczeniu. Nauczylam sie zasad gry single i w czworke. Teraz musze nauczyc sie smashed hits i bede perfekcyjnym graczem, podobno niezle mi idzie...Moze dlatego, bo mam dobrego nauczycielaJ

Na poczatku gralismy we trojke, ale teraz do nas dolaczyli pozostali, wiec przybywamy na kort pokazna grupa w 10 osob.

Gra jest wciagajaca i zabawna, kazdy ma inny poziom zaawansowania, ale i tak dobrze sie bawimy.

Wiec badminton nieco zastepuje mi moje tance, co prawda to nie to samo, ale zawsze jakis ruch...

Wniosek: Musze zaczac pisac na biezaco, bo pozniej wychodza takie dlugie posty ( w skrocie)...

p.s w moim albumie pojawilo sie kilka nowych zdjec

10.9.07

Perahera festival

Before coming to Sri Lanka I've already heard a lot about Perahera festival. It turned out that there are plenty Peraheras during the year, however the Kandy Perahera is the most fabulous and significant one.

So what does it mean Perahera? This Sinhalese word means Procession or more precisely Holy Procession. It is quite evident that Perahera originated in India and continued throughout in Sri Lanka in the month of Esala (July/August) with royal patronage and intense religious fervor. These annual celebrations of Sacred Tooth of Buddha is to invoke blessings of the gods to give the farmers rain to cultivate their crops. Basically, this ritual is performed by carrying the sacred tooth relic of the Buddha through the city streets which is done with great ceremony. However, this event is not only a religious ritual but also a folk festival which provides an occasion for local artistes and the multi-racial populace to exhibit their reverence and devotion to the enlightened one - the Buddha and to Gods and Goddesses. (I know that there is couple of them, unfortunately I am bad with the names).

The phenomenal thing about the Perahera is not procession as such, but all framing – colourful costumes of Kandyan dancers, hundred elephants with the custodians and other officials dressed in the traditional Sinhalese attire, music and beating of at least three types of drums and the sound of blowing conch shells and whip cracking, which increases your excitement. During this astonishing event I felt like to be taken back in time machine.

This is one side of Perahera, the other one is the security issue. There were few check points, every white person of course was looking suspicious for military service. The police officers on duty had to make a great effort continuously to control the big crowd. It was a huge task indeed. Even “people traffic” needed to be controlled, because Sri Lankan were not able to walk just on the one side and give a room for the others. People during whole Perahera route were sitting on polythene sheets, which you can buy for 20 RS each. Mandy was real smart as she took garbage bags, so during procession we were sitting on them or staying on them. Every 30 minutes the police enforce you to sit, so you can not stand just sit being squeezed by the crowd which is pushing you from all sides. Again, I stepped out from my comfort zone and decreased my “cultural distance”.

Again, Sri Lanka surprised me with all cobra, mask and poya dances. I was amazed by all Kandyan dancing steps and the way of movement in particular dance. Maybe I will try to learn some steps, why not?:)

p.s You can find separate album with pictures from Perahera festival